Om te zorgen dat je veel leert, moet je af en toe buiten je grenzen van je eigen belevingswereld stappen: dat waren leerzame dagen van 13 t/m 16 maart in London bij het Europese congres voor Urologen. Het komt erop neer dat bij de mens alles draait om stenen in de nieren en de nierafvoerbuizen, kankersoorten en hun behandelingen van de urinewegen, incontinentie bij de vrouw door blaasproblemen, prostaatproblemen bij de man en afwijkende bouw van de voortplantingsorgaan bij de man. Eigenlijk best wel overzichtelijk, maar wel met een enorme verdieping door alle vormen van diagnostiek, behandelingen en begeleiding van patiënten. En die laatste groep is nu ook belangrijk: wat wil je als patiënt voor soort behandeling hebben? Net als bij dieren is er veel mogelijk, maar wat levert het op en kun je daarmee leven?
En niet alleen de onderwerpen zijn interessant, maar ook de manier waarop kennis wordt overgedragen. Er waren presentaties van nieuwe bevindingen, die in kleine groepen (zover mogelijk bij een congres van 15.000 mensen) besproken werden, maar ook discusses met veel respect voor elkaars standpunt. Er is niet 1 heilige weg, zoals bij alle aandoeningen en behandelingen van het lichaam.
Een kleine impressie van hoogtepunten voor mijn vakgebied:
